کابل کشی فشار متوسط

کابلها بطور معمول روی قرقره های چوبی یا فلزی پیچیده میشوند.
اندازه قرقره ها به طول کابل،نوع کابل، سطح ولتاژ، سطح مقطع و… بستگی دارد.
کابلهای بدون زره تا ۱۵۰ متر طول و حداکثروزن ۱۰۰ کیلوگرم و کابل های زرهدار تا ۱۵۰ متر طول و ۲۵۰ کیلوگرم وزن را میتوان به صورت چمبره کاغذ پیچ شده حمل و نقل کرد.

در زمان حمل و نقل، قرقره باید با قرار دادن گوه های مناسب در اطراف آن مهار شده و از حرکت آن جلوگیری به عمل آید.
قبل از پیاده کردن قرقره، محموله باید به دقت مورد بازرسی قرار گیرد تا از لحاظ سالم بودن در وضعیت مطلوبی قرار داشته باشد.
همچنین در صورت صدمه دیدن کابل یا قرقره نسبت به تعویض آن ها اقدام گردد.
بعد از برداشتن محاف های قرقره یا نوارهای پیچیده شده روی چمبره، کابلها باید از لحاظ آسیبدیدگی خارجی مورد بازرسی قرار گیرند.
ضمناً باید سرپوش انتهایی کابلها به دقت بازرسی شده تا از نظر ظاهری سالم باشد در صورتی که اثری از رطوبت در کابل دیده شود نسبت به عودت آنجهت بررسی اقدام گردد.
برای حمل کابل تا محل نصب کابل، استفاده از وسایل چرخدار توصیه می شود.
در صورتی که قرقره با یاتاقان به بدنه وسیله چرخدار متصل باشد، کابل می تواند مستقیماً از روی قرقره باز شده و نصب گردد.
برای عملیات کابل کشی استفاده از این گونه وسایل تأکید می گردد.
در صورتیکه کابل مستقیماً از وسیله چرخدار به داخل کانال منتقل نمیشود باید قرقره حتی المقدور به کانال نزدیک باشد.
جابجایی قرقره با چرخاندن آن مجاز نمی باشد. در زمان انجام کابل کشی محور قرقره باید در راستای افقی بوده و کابل از بالای قرقره آزاد شود، بدین معنی که قرقره باید در جهت عکس نشانه جهت دار روی آن بچرخد.
امکان توقف حرکت قرقره در هر لحظه باید وجود داشته باشد تا در صورت توقف ناگهانی قرقره از جمع شدن کابل و شل شدن حلقه های آن جلوگیری گردد.

کابل کشی 20 کیلو ولت
sepaniro-کابل-کشی-20-کیلو-ولت

حداقل دمای محیط در زمان کابل کشی برای کابلهای با عایق و غلاف پلاستیکی برابر ۵- درجهسانتیگراد میباشد.
در صورتی که این حداقل دما برای نصب رعایت نشود، عایق و غلاف خارجی کابل در حال خم شدن صدمه خواهد دید.
برای جلوگیری از صدمه دیدن کابل در دماهای کمتر از درجه حرارت ذکر شده باید کابل را گرم نمود و سپس عمل نصب را انجام داد.
برای گرم نمودن کابل باید قرقره در اطاقی با دمای ۲۵ درجه سانتیگراد برای حداقل ۲۴ ساعت قرار داده شود.
لازم است که حتماً از گرم شدن تمام نقاط کابل اطمینان حاصل شود. دمای کابل نباید از ۴۰ درجه سانتیگراد زیادتر گردد.
در طول مدت حمل کابل از محل گرم تا محل نصب باید روی کابلبا برزنت پوشیده شده تا سرد نشود عملیات کابل کشی باید به دقت و سرعت انجام گیرد و کابل نباید بیش از حد تعیین شده سرد شود.
نحوه کابل کشی باید طوری انتخاب گردد که خطرات ناشی از خرابی های مکانیکی در آن به حداقل برسد.
در تأسیسات نصب ثابت در مواردی که خطر تنش های مکانیکی وجود دارد، میتوان از کابل های زرهدار استفاده نمود و یا به طور مناسبی از آن محافظت کرد. کابل های نصب شده در داخل لوله ها یا کانال ها در برابر خرابی های مکانیکی دارای استقامت کافی می باشند.
کابل ها نباید در شرایطی که در معرض باران یا قطرات آب یا در مجاورت هوای آزاد و یا تابش مستقیم آفتاب قرار گیرند، نصب شوند(جز مواردی که در موقع ساخت یا نصب که مجهز به پوشش مناسبی شده باشند.)
در مواردی که کابلها در مجاورت مواد خورنده قرار گیرند باید از نوع مقاوم در برابر خورندگی بوده و یا به نحوی دیگر محافظت شوند.
اتصال زمین باید با توجه به مطالب مندرج در استاندارد سیستم زمین شبکه های توزیع انجام شود. پوشش فلزی کابلها باید طبق مقررات ایمنی در برابر بروز اتصالی محافظت شود.
در کابلها با جنس هادی هم مرکز حفاظتی، پوشش الکترواستاتیکی، زره (XLPE و PVC) عایق از مواد ترموپلاستیک کابل و غلافهای فلزی باید زمین شوند. این مسئله باید در سرکابلها و مفصلها نیز رعایت گردد.
برای کابل هایی که دارای هادی هم مرکز و یا پوشش الکترواستاتیکی از سیم های مسی میباشند، باید سیم های مسی به هم تابیده شده و زمین گردند و برای کابل هایی که پوشش الکترواستاتیکی آن از نوارهای مسی و یا مفتول های فولادی تشکیل شده است، این پوشش باید توسط لحیم کردن و یا پیچیدن نوارهای مسی به دور آن زمین شود.
با توجه به اینکه نقاط ضعف سیستم کابل بیشتر در محل انشعاب کابل(مفصل و سرکابل) میباشد، لازم است طول معینی از کابل در هر یک از این نقاط بعنوان رزرو در نظر گرفته شود. این مقدار را میتوان تا ۱۰ متر در نظر گرفت و طرز قرار گرفتن آن باید به نحوی باشد که در مواقع عیب یابی مشکلی ایجاد نکند (معمولاً این میزان طول از کابل را به صورت شکل هشت لاتین ۸ با رعایت شعاعخمش قرار می دهند.)
در صورت تقاطع کابل با کابلهای دیگر (بخصوص کابلهای با فشار متفاوت) باید از یک لوله محافظ از جنس پلاستیک سخت متناسب با قطر کابل و طول حداقل ۱۲۰ سانتیمتر استفاده نمود و کابل را از داخل این لوله محاف عبور داد. در محل ورود و خروج کابل از لوله باید کابل را به وسیله ریختن خاک کوبیده یا ماسه در زیر آن محافظت کرد.
حداقل فاصله بین کابلها با فشارهای متفاوت نباید از ۳۰ سانتیمتر کمتر باشد . در صورتیکه کابل برق جدید (ضعیف یا قوی) با کابل مخابرات تقاطع داشته باشد، فاصله حداقل ۳۰ سانتیمتر باید رعایت شده و کابل جدید از لولهای به طول ۱۲۰ سانتیمتر عبور داده فاصله آن از کابل مخابرات ۳۰ سانتیمتر به طور افقی و ۳۰ سانتیمتر به طور عمودی میباشد.

کابل کشی فشار ضعیف زمینی
کابل-کشی-فشار-ضعیف-زمینی

در مواردیکه کابل فشارقوی و ضعیف در یک کانال خاکی زیرزمینی نصب میشود باید کانال به شکل پله ای (دو مسیر متفاوت) حفر و کابل فشارقوی در بستر پایینی و کابل فشار ضعیف در بستر بالایی خوابانده شود.
حداقل فاصله جداره کابل های زیرزمینی برق از جدار لوله های گاز در مسیرهای موازی به شرح زیر می باشد :
– کابل های فشار ضعیف: ۱ متر
– کابل های ۲۰ کیلوولت: ۲ متر
در تقاطع ها حداقل فاصله عمودی بین کابل ها و لوله های گاز به شرح زیر میباشد :
– کابلهای فشار ضعیف: ۰.۵ متر
– کابلهای ۲۰ کیلوولت: ۱ متر
در این حالت طول لوله عبوری برابر ۱۲۰ سانتیمتر در نظر گرفته می شود که جنس لوله میتواند PVC و یا فولادی باشد.
کابل های مربوط به مدارهای با ولتاژ خیلی پایین و مدارهای مخابراتی باید از کابلهای دیگر تفکیک یا از آن ها جدا شوند تا خطراتی که ممکن است در اثر بروز اتصال به وجود آیند به حداقل برسد. این امر به ترتیب زیر عمل می گردد :
الف – کابلهای ولتاژ خیلی پایین و ارتباطات برای جلوگیری از تداخل الکترومغناطیسی نباید داخل لوله یا مجاری حاوی مدارهای دیگر باشند.
ب – درصورتی که از یک کانال یا مجرا برای عبور مدارهای با ولتاژ پایین و مدارهای ارتباطات و مدارهای ولتاژ بالا استفاده میشود این مدارها باید به نحوی مؤثر از یکدیگر جدا شوند. این کار با استفاده از دیوارهای محکم و با قراردادن این کابلها با فاصله بیش از ۳۰۰ میلی متر از کابلهای دیگر امکان پذیر است. بنابراین با توجه به موارد مطرح شده در این بخش، حریم های زیر بایستی در عملیات اجرایی کابلکشی رعایت گردد:
– فاصله مجاز کابل فشار ضعیف جدیدالاحداث از کابل موجود برق یا مخابرات در مسیر موازی، حداقل ۳۰ سانتیمتر است.
– فاصله مجاز کابل فشار ضعیف جدیدالاحداث از کابل موجود برق یا مخابرات در محل تقاطع، حداقل ۳۰ سانتیمتر است.
– فاصله مجاز کابل فشار ضعیف جدیدالاحداث از لوله آب موجود در مسیر موازی، حداقل ۳۰ سانتیمتر به صورت عمودی و ۳۰ سانتیمتر به صورت افقی است.
– فاصله مجاز کابل فشار ضعیف جدیدالاحداث از لوله آب موجود در محل تقاطع، حداقل ۳۰ سانتیمتر است
– فاصله مجاز کابل فشار ضعیف جدیدالاحداث از لوله گاز موجود در مسیر موازی، حداقل ۱۰۰ سانتیمتر است.
– فاصله مجاز کابل فشار ضعیف جدیدالاحداث از لوله گاز موجود در محل تقاطع، حداقل ۵۰ سانتیمتر است .
– حریم کابل از پایه فونداسیون پایه ها حداقل ۵۰ سانتیمتر است.

نصب کابل سبز و زرد ارت
استفاده مستقیم از تریلر کابل و وسیله ای که قرقره کابل روی آن قرار دارد در صورتی امکان پذیر است که هیچ گونه مانعی در داخل گودال یا اطراف آن ، که مانع از انجام کار شود وجود نداشته باشد.
در این حالت کابل روی تریلر قرار گرفته و محکم میشود، سپس انتهای کابل از روی قرقره باز شده و در ابتدای کانال قرار میگیرد. در حالی که تریلر به آهستگی به طرف انتهای کانال حرکت میکند قرقره با توجه به سرعت تریلر و با کنترل دست باز می شود و در کانال قرار میگیرد. در این حالت باید دقت شود تا سرعت قرقره طوری باشد که خم های شدید در بدنه کابل ایجاد نشود.
با توجه به کاهش تراکم خاک در کابل کشی زمینی و از طرفی به دلیل فشار ناشی از وسایل نقلیه و به منظور جلوگیری از ضربه به کابل نیاز است خاک حفاری شده از طریق غرقاب و کمپکت نمودن مناسب به تراکم مطلوب برسد.
به طور کلی ۴ عامل در تراکم خاک موثر است:
۱- نوع خاک: خاک های غیرچسپنده مانند ماسه ها و شن ها با استفاده از تجهیزات تراکم ارتعاشی یا لرزه ای به خوبی متراکم میشوند. ولی تراکم خاک های چسبنده مانند ری و لای مشکلتر است و نیاز به تجهیزات تراکمی مثل غلتک پاچه بزی دارد.
۲- دانه بندی: خاک ها با دانه بندی خوب بهتر از خاک ها با دانه بندی بد متراکم میشوند و دانسیتهبهتری میتواند در حین تراکم به دست آید.
میزان رطوبت: رطوبت عامل مهمی در تراکم خاک است. آب دور ذرات را گرفته و کمک میکند در هم فرو روند و متراکم شوند اما آب بیش از حد باعث اشباع شدن خاک شده و عمل تراکم را مشکل دار میکند. میزان رطوبت مناسب به شرح ذیل است:
ری: بین ۱۲ تا ۱۸ % ماسه : ۱۰ % شن : ۷%
تبصره: بعضی از خاکها ممکن است نسبت به میزان رطوبت حساس نباشند. برای مثال شن یا ماسه تجهیزات دانه درشت به اندازه ای نفوذپذیر است که آب به راحتی از درون آن زهکشی میشود این نوع خاکها معمولاً به صورت خشک و با تجهیزات ارتعاشی متراکم می شوند.
انرژی تراکم: معمولاً با افزایش انرژی تراکم میزان تراکم افزایش مییابد.

شرکت سپانیرو طراح و مجری تاسیسات برق صنعتی و ساختمانی ارائه دهنده خدمات کابل کشی ، نصب سینی کابل ، ارتینگ ، روشنایی ، صاعقه گیر ، اعلام حریق

حداقل فاصله بین کابل فشار ضعیف،یا فشار قوی و یا جریان ضعیف زیرزمینی از لوله های گاز،بخار،آب و سوخت باید برابر ۳۰ سانتی متر باشد.
در صورت تقاطع کابل با کابلهای دیگر یا لوله های گاز و آب و غیره،باید از یک لوله محافظ با قطر متناسب با قطر کابل و طول حداقل یک متر استفاده کرده و کابل از داخل این لوله محافظ عبور نماید.
در مواردی که کابل از زیر جاده ویا سطح سخت عبور می کند باید یک لوله محافظ اضافی خالی به منظور کابل کشی آینده پیش بینی شود و در وسط این لوله، مفتول گالوانیزه نمره ۴ که طول آن درهر طرف یک متر بیش از طول لوله باشد قرار داده شود.
برای خواباندن کابل باید از میزان درجه حرارتی که کابل می بایست تحت آن کشیده شود اطمینان حاصل نمود.برای گرم کردن کابل می توان:
الف- برای مدت حداقل ۷۲ ساعت،قرقره کابل را در اطاق یا انباری که دمای آن حداقل ۲۰ درجه سانتی گراد است قرار داد.
ب- با استفاده از وسایل مخصوص گرم کردن کابل و خواباندن سریع کابل
ج- اتصال آن به جریان برق و ایجاد حرارت بوسیله عبور از کابل توصیه می شود که قطر داخلی مجرا، کانال یا لوله مساوی یا بیشتر از ۱/۵ برابر قطر کابل یا دسته کابلهای کشیده شده در داخل آن باشد.
برای نصب کابل در داخل کانال پس از حفاری،ابتدا به ضخامت ۱۰ سانتی متر ماسه ریزی شده و بعد از خواباندن کابلها روی آن به میزان ۱۰ سانتی متر ماسه نرم پوشانیده و یک نوار پلاستیکی خبردهنده بروی آن کشیده شده و برای حفاظت کابل یک ردیف آجر به عرض ۲۲ سانتی متر یا یک ردیف بلوک سیمانی بروی نوار قرار داده و سپس روی آن خاکریزی می گردد.
فاصله بالاترین کابل فشار ضعیف زیرزمینی از سطح زمین،در زیر سطح تمام شده پیاده رو نباید از ۷۰ سانتی متر کمتر ودر زیر سطح خیابان نباید از یک متر کمتر باشد.
حداقل فاصله کابلهای زیرزمینی از یکدیگر در صورتی که دو کابل هم ولتاژ باشد باید برابر ۱۰ سانتی متر ودر صورتی که یک کابل،کابل فشار ضعیف و دیگری کابل فشار متوسط باشد یا کابل جریان ضعیف باشد باید ۳۰ سانتی متر درنظر گرفته شود.
در مواردی که کابل فشار ضعیف و کابل فشار متوسط در یک کانال زیر زمینی نصب می شود،باید کانال بصورت پله ای حفر و کابل فشار متوسط در بستر پایینی و کابل فشار ضعیف در بستر بالایی خوابانده شود.
در محلهایی که کابل از زیر جاده و یا سطح سخت عبور می کند باید لوله محافظ از جنس پلاستیک صلب،سیمان ازبست،سیمانی یا فولادی در عمق حداقل یک متر از سطح جاده ویا سطح سخت قرار گرفته و کابل از داخل آن می گذرد.قطر سوراخ لوله باید حداقل ۱/۵برابر قطر خارجی کابل باشد.
در کف کانالهای پیش ساخته برای هدایت آبهای احتمالی،باید شیبی برابر نیم الی یک درصد در جهت کف شورها پیش بینی شود.
به منظور پرهیز از تماس مستقیم کابلها با کف کانال پیش ساخته باید در کف کانال ودر فواصل حداکثر برابر با ۶۰ سانتی متر،اتکایی از لوله گالوانیزه و یا پروفیل ناودانی ویا چوب فشرده به ارتفاع ۱۰ سانتی متر از کف کانال،پیش بینی و نصب گردد و سپس کابلها بروی اتکاها خوابانده شود.
برای اتصال هادیهای کابل فشار ضعیف به کلید، فیوز، جعبه اتصال،وسایل اندازه گیری و ترمینالها استفاده می گردد.

ارسال یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *